ابوحنیفه احمد دینوری

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 3 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(وف ح 282 ق)، نحوى، لغوى، ادیب و ریاضى‏دان. از مردم دینور بود كه در بصره و كوفه علم آموخت و از محضر پدر خود و پس از او از این سكیت بیشترین بهره را برد. وى در علوم بسیارى همچون، نحو، لغت، هندسه، حساب و هیئت دست داشت، و صاحب تالیف بود. او را ذفنون و از نوادر روزگار مى‏دانند. روایاتش را صحه گذاشته‏اند و وى را مورد اعتماد خوانده‏اند. او از بزرگان مذهب حنفى بود. از آثارش: «الاخبار الطوال»؛ «النبات»؛ در شش مجلد بزرگ؛ «الجبر و المقابله»؛ «الجمع و التفریق»؛ «البلدان»؛ «البحث فى حساب الهند»؛ «اصلاح المنطق»؛ «نوادر الجبر»؛ «القبله و الزوال»؛ «الكسوف»؛ «تفسر الدینورى»؛ «الانواء»؛ «ما یلحن فیه العامه» یا «لحن العامه»؛ «الشعر و الشعراء».